| sook 的个人资料Sook equal to HAPPY照片日志列表 |  工具  帮助 |
|
11月19日 กิ๊ก แหวน วันวาน ฉันรักเธอนึกถึงวันวาน เมื่อไร ยังดีใจที่ได้พบเธอ
หยิบเอาเฟรนชิพ ที่เธอเคยเขียนให้กับฉัน ว่าจากกันไปแล้ว ยังไงจะไม่ลืมกันและกัน ฉันยังคงจำ ช่วงเวลาดีๆของเรา ก็รู้สักวันต้องห่างกันไกล ไม่ได้พบเจอ
คิดถึงเสมอ เป็นห่วงเป็นใย เธออยู่อย่างนั้น อยากรู้วันนี้เธอเป็นยังไง ไม่สบายหรือเปล่า อากาศมันหนาว เธอเหงาบ้างไหมเธอ ตั้งแต่เมื่อวันที่ลาจาก ฉันอยากจะมอบแหวนวงหนึ่ง
มันอาจไม่ซึ้งหรืออาจดูไม่หรู จะใส่ไม่ได้ไม่เป็นไร อยากขอให้เธอเอาไว้ดู แทนคำขอบคุณ ที่เราได้พบกัน แต่เธอกลับมอบแหวนคืนมาให้กับฉัน
ถ้าไม่ทำอย่างนั้น ฉันคงลืมมันไป ต้องเก็บเอามาคิดทบทวน ถึงรู้ถึงได้เข้าใจ ว่า ฉันไง ต้องเก็บแหวนเอาไว้ เพื่อรอเธอ แหวนวงนั้น ฉันยังเก็บไว้อยู่ รูปเธอที่ดูเมื่อไรก็คิดถึง เก็บมันเอาไว้ ให้เธออีกครั้งหนึ่ง ถึงแม้ว่านานเท่าไร จะรอ ตั้งแต่เมื่อเธอลาไกล ไม่เคยได้พบ
4 ปี ที่เราไกลกัน ฉันไม่เปลี่ยน ไม่ค่อยได้โทรคุยกัน เดียวกวนเธออ่านเขียน ส่งเพียงข้อความถึงเธอ ก่อนเข้านอน แล้ววันนี้ ฉันมีชีวิตใหม่
ได้เจอพบใครต่อใคร ตั้งมากมาย แต่ยังไม่ลืมสัญญาที่เคยให้กับใจ จะเก็บเอาแหวนวงนี้ ไปให้เธอ 4 ปี ที่เราไกลกัน เธอเองเปลี่ยนไหม
ได้เจอพบใครต่อใครบ้างหรือเปล่า เก็บใจเอาไว้ให้ฉัน เหมือนกันบ้างไหม บอกฉันได้ไหม ฉันเอง อยากรับฟัง หากวันนี้ เธอเจอใคร ที่ดีกับเธอ
ที่มีให้เธอ ทั้งรักและเข้าใจ ที่เธอรักเขาและเขารักเธอมากกว่าใคร แต่ว่า ถึงยังไง ฉันเองยังเหมือนเดิม เก็บใจดวงนี้เอาไว้ให้เธอเสมอ
หากใครเขาทำให้เธอเสียน้ำตา หนึ่งคน คนนี้รักเธอ รอเธอตลอดมา จะกลับมาซับน้ำตาเธอให้เอง
ประพันธ์ เนื้อร้อง/ทำนอง โดย นรต.สุข ศุขไพบูลย์ มอบให้ หญิงคนหนึ่ง ซึ่งผมรักเธอตลอดมา
สุภาพบุรุษ ผู้เสียสละ ความรักของชายชื่อสุข ไม่ว่าเธอจะอยู่ที่ใด อยู่กับใคร ผมยังรักเธอเสมอ รักเธอคนเดียว จากนี้จนวันสุดท้าย หากวันนี้ เธอยังไม่รัก ไม่เข้าใจ ไม่เป็นไร แต่จะรอจนวันที่มันสายเกินไป ไม่ใช่ผมไปมีใครใหม่ แต่หน้าที่เพื่อธงสามสี ที่บรรพชนสร้างกันมา เป็นพันปี ผมต้องสืบทอดเจตนารมณ์ และรักษามรดกเหล่านี้เอาไว้ ให้แก่ลูกหลานสืบต่อไป แม้ต้องแลกด้วยเลือดเนื้อก็ยอมพลีได้
ถ้าคุณได้พบเจอกับใครที่ดีกว่าผม อย่าลังเลใจ ถ้าชายในฝันทำให้คุณเสียใจเมื่อไหร่ หนึ่งใจดวงนี้ ที่รักคุณ รอคุณตลอดมา จะกลับมาซับน้ำตา แล้วจากไปก็ไม่ว่ากัน ชีวิตนี้รอคุณมา เป็น 10 ปี รอต่ออีก 10 ปี ยังไหว... เหมือนที่เคยพูดไว้ตอนขึ้นเหล่า...พูดจริง ทำจริง... มีบางคนรักแหวนกว่าแฟนซะอีกถ้าแหวนวงนั้น ที่คุณเก็บเอาไว้ให้ผู้หญิงคนหนึ่ง ซึ่งคุณเฝ้ารัก เฝ้ารอเธอ มานานแสนนาน
แรงบันดาลใจโง่ๆของกระผมเหรอ???
ก็คงเป็นอาหารเจมื้อแรก ช่วงปลายเดือนตุลา ที่ผมกินเยอะมากๆ เพราะหิว
แล้วมันก็ทำให้ผมนอนฝันถึง ผู้หญิงคนหนึ่ง อายุประมาณ 18 ปี เธอบอกว่าเธอเป็นหมอ(นี่ในฝันนะ) เอาบทสนทนาไหม...
" เอ่อ ใช่กิ๊กไหมคับ "
" อื่ม สุขเหรอ "
" ใช่ ไม่เจอกันนานมากเลยนะเนี่ย "
" ................ "
" สุขจบเมื่อไรหละ "
" อ๋อ นี่ก็ใกล้จบแล้ว "
" จบแล้วก็อย่าลืมเรานะ "
........................
แล้วก็อะไรต่อไม่รู้ มันวุ่นวายมาก บางทีเธอก็เอาไข่มาให้ผมถือ แล้วบอกว่าอย่าให้แตกนะ แล้วเธอก็ให้พาเดินผ่าน ตรงที่น้องปี 1 คณะเธอ กำลังขอปะแป้ง เหมือนวันสงกรานต์ แล้วอะไรอีกเยอะแยะ จำไม่ได้... มันมั่วมาก
แต่ผมจำได้คำพูดคำเดียวคือ " จบแล้วก็อย่าลืมเรานะ "
เพราะมันถูกเขียนเอาไว้ในเฟรนชิพของผม ในหน้าที่เธอเขียนเอาไว้
แล้วผมก็ต้องกลับมานอนคิด ว่าตลอดเวลาตั้งแต่ เข้า ม.1 เราเห็นเด็กผู้หญิง ที่มาจากโรงเรียนจีน ใช่คนอะไรใส่แว่นหนา หัวโต ตัวเล็ก ไม่ชอบคุยกับใคร
จนมาถึง ม.3 ถึงได้เห็นท่าแท้ของเธอ ครับ เธอชอบเล่นบาสเหมือนผม แต่ไม่รู้ เธอจะชอบคนที่คอยส่งลูกบาสให้เธอบ้างไหม เธอชูตแม่นมาก ทั้งที่ก็เตี้ย ตาก็น่าจะมองอะไรไม่เห็น แต่กลับชูตแม่น ทำให้เธอเป็นความหวังของผมตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
เราต่างหวังดีซึ่งกันและกัน ผมชอบเวลาเธอมาถาม "สุข สุขคิดยังไง (ข้อนี้)" ผมได้แต่คิดในใจ "ผมคิดยังไงเหรอ ผมชอบคุณไง"
"เอ๋อ ก็นี่ๆดูหน่วยดิ มีแค่ ..... ก็เอาไปแทนค่าในสูตรอย่างงี้ ..... "
จนในที่สุด ชีวิตก็มาถึงทางแยก ทางซ้ายเป็นชีวิตที่ต้องเอาหน้าปักหนังสือ
ทางขวาเป็นชีวิตที่ต้องเอาหัวปักพื้น หรือไม่ก็เลือกที่จะกลับรถใต้สะพานไปคิดใหม่ ครับ ไม่ลังเลโอกาสที่จะสร้างเกียรติยศให้แก่ บ้านศุขไพบูลย์ก็มาถึง
ผมเลือกที่จะเป็นตำรวจดำเนินรอยตาม คุณลุงเปี๊ยก
วันเวลาผ่านไป 2 ที่เตรียมทหาร ทำให้ผมเข้าใจว่า กว่าจะได้เกียรติยศศักดิ์ศรีมานั้น ต้องอาศัยอะไรหลายๆอย่าง การจะเป็นซูเปอร์แมน It's not Easy จริงๆ แต่จงจำไว้ ในโลกนี้ ไม่มีอะไรที่เราจะทำไม่ได้
ต่อมา ผมกลับมาหาเพื่อนๆของผมที่ต่างก็มาถึงทางแยกกันแล้วเหมือนกัน
ครับ บ้างก็ไปเป็นนักดนตรีดังระดับประเทศ บ้างก็เป็นหมอ
รวมถึงเด็กหญิงคนนั้น ที่เคยถามผมบ่อยๆว่า "สุข สุขคิดยังไง" นั่นแหละ
ทุกครั้งที่ผมสอนเธอ เธอคงแกล้งโง่มั้ง ชอบให้สอน 2 รอบอยู่เรื่อย
วันนี้ เธอก็ไม่น้อยหน้าผม และก็ไม่น้อยหน้าใครในโรงเรียนนี้อีกแล้ว
เข้าเรื่องหละ
มีคนบอกผมว่า แหวนญาตินักเรียนเตรียมทหารนั้น ศักดิ์สิทธิ์มาก ใครได้ไว้ในครอบครอง จะไม่มีวันหลุดพ้นความเป็นคุณหญิงคุณนายไปได้
แต่ผมไม่เชื่อ.... แหวนมันไปเกี่ยวไรด้วยอะ มันอยู่ที่ใจคน ผมไม่ค่อยเข้าใจผู้หญิงหรอก.. แต่ผมเข้าใจว่า ชายคนหนึ่งต้องยอมทนฝ่าฟันชีวิตนายร้อยไปได้ มันเหนื่อยมากนะ
ในเวลาหมดแรงแม้แต่จะหายใจก็ไม่มีแรง มันคือ ความท้อแท้ แต่ต้องอดทนสู้ ไม่สู้ก็แย่ และมีแต่จะพ่ายแพ้ เหมือนดั่งเรื่องพระมหาชนก การฝึกเช่นนี้ ก็เพื่อ Skill เดียว Endurance ความอดทน ที่นักเรียนนายร้อยทั้ง 4 เหล่ามีกันทุกคน แต่จะมากน้อยแล้วแต่บุคคล
เวลาเหนื่อยคนส่วนใหญ่คิดถึงสิ่งหนึ่ง เรียกว่า กำลังใจ บ้างก็คิดถึงแป็บซี่ป๋อง ที่ซ่อนไว้ในตู้ บ้างก็คิดถึงพ่อแม่ บ้างก็คิดถึงแฟน
แต่ผมเลือกที่จะลืมตามองไปข้างหน้า มองไปยังวันที่ฝันเอาไว้ ผมลืมตามองวันวานที่มีความสุข กับเด็กผู้หญิงคนนี้ ที่ผมเคยส่งลูกบาสให้เพราะเชื่อมั่นว่าเธอจะไม่ทำให้ผมผิดหวัง และผมก็ไม่ผิดหวังจริงๆ
วันนี้ ผมมีเวลาไม่กี่อาทิตย์ที่จะอยู่กับชีวิตที่ผมขาดหายไป 2 ปี ผมไม่ได้มาสอนวิชาฟิสิกส์ เคมีเธออีกแล้ว ผมไม่มีโอกาสส่งลูกบาสให้เธอแล้ว ไม่ได้ยินแม้แค่คำว่า "สุข"
แต่ว่า ผมยังเชื่อมั่นในตัวเธอเสมอ ผมมักจะชอบไปยืนใกล้ๆเธอ แต่เราไม่ได้พูดคุยกัน เธอไม่รู้หรอกว่าผมคิดถึงเธอมากแค่ไหน มีอะไรอยากจะพูดกับเธอมากมาย.....
วันอำลาสถาบันของ ม.6/1 ผมไปเดินนำหน้าแถวเพื่อนๆ ม.6/1 ทุกคน ผมภูมิใจที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของเพื่อนๆ ส่วนผู้หญิงคนนี้เหรอ เธอใส่ชุดจีนสีแดง ผมอยากจะบอกเธอว่า เธอสวยมาก ผมอยากจะถ่ายรูปเธอเอาไว้ แต่ก็ทำได้แค่จำภาพวันเวลาเหล่านั้นไว้ ผมยังจำมันได้ดีจนถึงทุกวันนี้
หลังจากนั้นไม่นาน เธอก็ได้ข่าวดี เธอติดแพทย์ ม.ขอนแก่น ผมดีใจจริงๆ แต่เธอคงไม่รู้หรอก ผมเตรียมของขวัญเอาไว้ให้เธอแล้ว มันคือ "แหวนญาติเตรียมทหาร" ผมเก็บเอาไว้ให้เธอทำความสะอาดทุกวัน ก่อนจะชุบทองคำขาวให้เธอ แต่ผมดูแล้วมันเล็กมาก คงใส่นิ้วไม่ได้ ผมขอให้เธอเก็บเอาไว้ ขอขอบคุณวันเวลาของเรา ที่เป็นกำลังใจให้ผมฝ่าฟันอุปสรรคต่างๆจนมีวันนี้
และแล้ว ผมก็ขึ้นเหล่า....
เวลาแห่งความอดทนมาอีกแล้ว อันนี้ เหนื่อยกายเหนื่อยใจ และเหนื่อยนาน เพราะอยู่ 4 ปี ผมขึ้นเหล่ามาพร้อมกับข่าวดี คุณแม่ไม่ให้กินของคนแปลกหน้า...
ครับใช่ เธอเอาแหวนคืนผม เธอบอกเธอรับเอาไว้ไม่ได้ ?????????????
ผมกลับมานอนคิดหลายวัน...
1.กูมันไม่ดีพออะมั้ง
2.เธอคงมีใครอื่นแล้ว
3.เธอคงไม่ชอบกู
สุดท้าย คำตอบที่สมเหตุสมผลที่สุดคือ
1.เราใจร้อนไปที่มอบให้เธอ
2.เราจะเอาความลำบากใจไปมอบให้เธอทำไม
3.เธอรู้ว่า ต่างคนคงไม่มีเวลาให้แก่กันหรอก
4.เธอรู้ว่า ต่างคนต่างไกลกันเกินไป
5.เธอต้องการจะทดสอบจิตใจเรามั้ง
6.ถ้ารักจริงต้องรอเธอได้สิ
7.รอไว้จบแล้วค่อยมอบให้เธอก็ได้นะ
8.สรุป
เราต้องเก็บแหวนอันนี้เอาไว้ให้เธอนะ
เราต้องพิสูจน์ให้เห็นว่า เราทนรอเธอได้ แค่ 4 ปีเอง
เราชอบเธอตั้งแต่นานแล้ว จะทนรอเธออีกหน่อยไม่ได้เลยหรือ
รอให้เธอจบ แล้วเราค่อยบอกให้เธอได้เข้าใจดีก่า....
และแล้ว .........................>>>>>>> 4 ปีก็ผ่านไป
ลุงชิน ยังคงต้มน้ำซุปที่คุณย่าชอบไปให้เธอทุกวัน และจะเล่นเพลงที่เธอชอบฟัง ตั้งแต่วันนั้น จนถึงวันนี้ ลุงชินไม่เคยเปลี่ยนไปเลย (เพราะอะไร)
พ่อยังรักลูกเสมอ และจะรักลูกของลูกด้วย (เพราะอะไร)
เพราะมหัศจรรย์ของความรัก คือ ความห่วงใย ดูแลเอาใส่ใจ กันตลอดไป
เพราะวันเวลาคือ เครื่องพิสูจน์ใจคน
ผมก็ยังคงรอเธอคนนั้น มาตลอด 4 ปี ไม่เคยมีหญิงใดในใจเลย แม้แต่คนเดียว แต่ใกล้ถึงเวลาที่เราจะเริ่มต้นชีวิตใหม่กับเธอคนที่เราเฝ้ารอมานานแล้ว
ผมมีอะไรจะบอกเธอตั้งเยอะ มีความจริงใจจะมอบให้เธอ มีขอขวัญให้เธอมากมาย............................... แต่..
แต่แล้วก็มีความท้าทายครั้งใหม่เกินขึ้น เมื่อ
เธอกำลังชอบรุ่นพี่ ที่มาชอบเธอช่วงฝึกงานโรงพยาบาล
ขอทราบอาการเบื้องต้น :
- เริ่มจากการสูดหายใจครั้งสุดท้าย ก่อนจะหยุดไปพักใหญ่
- ผมเริ่มรู้สึกเย็นๆหัวและหลัง
- หูผมไม่ได้ยินเสียงอะไร
- น้ำมูกเริ่มมาอุดตันทางเดินหายใจ
- น้ำตาเริ่มไหล ออกมาเอง
- ผมกำลังนอนลงบนเตียง รู้สึกอยากจะพูดแต่พูดไม่ออก
- จนสุดท้ายผมก็เริ่มหายใจอีกครั้ง
- ผมรู้สึกเหนื่อย กระวนกระวายใจ หยุดน้ำตาเอาไว้ไม่ได้ มันไหลออกมาเอง
- ผมต้องเอาหมอนมาปิดหน้า เพื่อให้หายใจไม่ออกอีกครั้ง
- ทำอยู่ประมาณ เกือบชั่วโมงจึงจะดีขึ้น
ผมดีใจมากวันนี้วันลอยกระทง ผมได้แต่นั่งดูพระจันทร์ แล้วฟังเพลงเก่าๆ ที่ผมอยากฟังเช่น
- คืนพระจันทร์เต็มดวง Bodyslam
- ภาวนา โก้ Mr.Saxman
- สักวันหนึ่ง พลพล
- รักเธอคนเดียว CO2
และแล้วผมก็เลือกจะแต่งเพลงเองด้วยหนึ่งเพลง
เพื่อบันทึกความรู้สึกของเธอกับผม
ผมไม่ตั้งชื่อเพลง แต่ผมเรียกเพลงนี้ว่า
กิ๊ก แหวน วันวาน ฉันรักเธอ...... |
|
|
